iyc’de bana 3 yıl müthiş bir düşünme, okuma ve yaşama konforu sağlamış kütüphane(m).
işten ayrıldığım eylül 2008 döneminden bir kare.
yapılacak en iyi iş blog yazmaktı ve mustafaijaz.wordpress.com böylece doğmuş oldu.
Bu blog adresini bu odada açmıştım. Recep (dişhekimi) ve İbrahim (öğretim görevlisi) de vardı yanımda.
Güzel bir ramazan ayıydı. özgürdüm ve yeni bir hayat başlıyordu önümde..
***
Gençlere en yalın kariyer tavsiyem:
blog yazın, kariyer yapın.
müthiş güzelliklerdi hepsi,,geç saatlere kadar kola cips satranç olayları,bir de benim teldeki hızı 128 kb olan chessmaster ı yenme olayın var:)
hepsinden önemlisi o doyumsuz muhabbetler,ülke,dünya ,kainat hakkında,herşey hakkında rüzgar nereden eserse…her nekadar öğrenci de olsak büyük sorumlulukların olmadığı yarın ne yapacağına geceden karar verebildiğin günler..ibrahimle takılmak ta ayrı bi olay:)bu fotoğraf binlerce şey anlatıyor.en önemlisi de huzur veriyor bana.neredeyse fotonun içine gireceğim.ne desem ne yazsam bilemiyorum.hayat artık hiç güzel değil.
dostum, rüya gibi, olmuş yaşanmış ama bu dünyadan değil gibi zamanlar, kardeşlikler, sohbetlerdi..istisnasız çok güzeldi.. sahiydi. samimiydi.
bu fotoğraf gerçekten çok şey anlatıyor.. duygularını- duygularımı paylaştığın için teşekkür ederim. sağolasın.
kim bilir, bir gün yine böyle güzel günlerimiz, yerlerimiz olur.. kim bilir..
güzel günlerdi abi imsak a kadar konusmak muhabbet etmekk ( bide sigaraya izin verseydin ahh) selametle kal
mustafa